வாசகர் வட்டம்
வணக்கம். இங்கு பயணபட்டதற்கு நன்றி. உங்கள் சுவடை பதித்துவிட்டுச் செல்லவும்.
Wednesday, April 20, 2011
Monday, April 18, 2011
பயணம் தொடருது
இருக்கையில் அமர்ந்தாள்
நீண்டபெருமூச்சு விட்டாள்
சன்னல் திறந்தாள்
எங்கோ வெறித்தாள்
தூறலை தொட்டாள்
முந்தானைமுக்காடு இட்டாள்
நகம் கடித்தாள்
புத்தகம் புரட்டினாள்
புன்னகை பூத்தாள்
புருவம் சுருங்கி யோசித்தாள்
புத்தகம் நழுவ தூங்கினாள்
சொம்பல் முறித்து எழுந்தாள்
கைகள்தேய்த்து கண்ணில் ஒத்தினாள்
கண்கள்மூடி காத்து வாங்கினாள்
தலைமுடி காதுக்கு ஒதிக்கினாள்
முந்தானை சரி செய்தாள்
அவள் நிறுத்தத்தில் இறங்கினாள்
ஒத்தையடிபாதையில் நடந்து மறைந்தாள்
சில நாட்கள்.......
சில மாதம்.......
சில வருடம்......
ஒத்தையடிபாதை நிறுத்தம் வரும்போது
நிற்காமல்வருது அவள் நினைப்பு
பயணம் தொடருது அதேவழி
பயணம் தொடருது அதேவழி
Friday, April 1, 2011
நிகழா நிகழ்வா அவள் ?
தொகுப்பாளினின் தனித்தமிழ்
தாவணியில் தமிழ்ப்பெண்
ராமநாதபுரமாவட்டத்தில் மழை
சரியானநேரத்தில் ரயில்
நூறுசதம் ஓட்டுப்பதிவு
தமிழனுக்கு நல்லதலைவன்
கள்ளமில்லா மனிதன்
பள்ளமில்லா சாலை
ஆளுமையில்லா அப்பா
கேள்வியில்லா மனைவி
பொய்சொல்லா கணவன்
மனனமில்லா பாலர்கல்வி
நெடும்தொடரில்லா தமிழ்தொலைகாட்சி
வாரிசில்லா அரசியல்
ஊழலில்லா ஜனநாயகம்
லஞ்சமில்லா அரசுஅலுவலகம்
இலவசமில்லா தேர்தல்
விண்ணைத்தொடாத விலைவாசி
கடனில்லா விவசாயி
சோகமில்லா தனிஈழம்
மின்வெட்டில்லா தமிழகம்
குத்துபாட்டுல்லா விஜய்படம்
அரசியலில் ரஜினி
என வரவேமாட்டாயா
என்வாழ்வில் நீ ?
Thursday, February 17, 2011
See you அமெரிக்கா!!!
பாட்டானோட நாடா ?
நான் பிறந்த ஊரா ?
இளமை கழிந்தது இங்கேயா ?
என் காதலி வீடு இங்கிருக்கா ?
ஏன் பின்ன மனசு
கெடந்து லேசா வலிக்குது
இந்த ஊர பிரிய மறுக்குது
போன இடத்துக்கெல்லாம்
போய்வர துடிக்குது
பழகிய மனுசாரெல்லாம்
பாக்க தோணுது
பிடிக்காத பிட்சா கோக்
சாப்பிட எண்ணுது
அலுவலகம் போய் வந்த
பஸ்சுல சும்மா ஒரு தடவ
போக மனசு ஏங்குது.
அலுவலகத்து கம்ப்யூட்டர்
இருந்த இருக்கை
விட்டு வர மறுக்குது.
பல நாள் பாத்த இடம் கூட
புதுசு புதுசா தெரியுது
அழுக்கான வீட்டு
கிச்சன் கார்பெட் கம்பெடர்
எல்லாம் அழகா தெரியுது.
வீட்டு பால்கனியில கடைசியா நின்னு
ஒரு காப்பி குடிக்க தோணுது.
இருபத்தி ஐந்தாவது தளத்தில்
இருந்து இன்னொரு முறை
சிட்டியை பாக்க ஆசையாகுது.
நடந்த தெரு கடந்த சிக்னல்
காத்திருந்த பஸ் நிறுத்தம்
கனவுல கூட வந்து போகுது
வெள்ளி வெள்ளியாய் எத்தனை
வெள்ளி இரவுகள் விடிந்தன இங்கே
வாழாத வாழ்க்கையில்லை மறுபடியும்
வாழமுடியுமா தெரியவில்லை
போகாத இடங்கள் இல்லை மறுபடியும்
பார்ப்போமா தெரியவில்லை
எனக்குள் நான் புரட்டி பாக்காத
சில பக்கங்கள்
என்னை நான் புதுசா உணர்ந்த
சில தருணங்கள்
பள்ளி காலத்து நட்பாய் - எதையும்
எதிபார்க்காத நண்பர்கள்
என்ன சொல்ல???
ம்... ம்... ம்...
................................
................................
எல்லாத்துக்கும் நன்றி.
என் நட்பே ...
என்னை கொஞ்சம்
உன்னில் விட்டுச்செல்கிறேன்
என் கண்கொண்டும் காணு.
நான் பிறந்த ஊரா ?
இளமை கழிந்தது இங்கேயா ?
என் காதலி வீடு இங்கிருக்கா ?
ஏன் பின்ன மனசு
கெடந்து லேசா வலிக்குது
இந்த ஊர பிரிய மறுக்குது
போன இடத்துக்கெல்லாம்
போய்வர துடிக்குது
பழகிய மனுசாரெல்லாம்
பாக்க தோணுது
பிடிக்காத பிட்சா கோக்
சாப்பிட எண்ணுது
அலுவலகம் போய் வந்த
பஸ்சுல சும்மா ஒரு தடவ
போக மனசு ஏங்குது.
அலுவலகத்து கம்ப்யூட்டர்
இருந்த இருக்கை
விட்டு வர மறுக்குது.
பல நாள் பாத்த இடம் கூட
புதுசு புதுசா தெரியுது
அழுக்கான வீட்டு
கிச்சன் கார்பெட் கம்பெடர்
எல்லாம் அழகா தெரியுது.
வீட்டு பால்கனியில கடைசியா நின்னு
ஒரு காப்பி குடிக்க தோணுது.
இருபத்தி ஐந்தாவது தளத்தில்
இருந்து இன்னொரு முறை
சிட்டியை பாக்க ஆசையாகுது.
நடந்த தெரு கடந்த சிக்னல்
காத்திருந்த பஸ் நிறுத்தம்
கனவுல கூட வந்து போகுது
வெள்ளி வெள்ளியாய் எத்தனை
வெள்ளி இரவுகள் விடிந்தன இங்கே
வாழாத வாழ்க்கையில்லை மறுபடியும்
வாழமுடியுமா தெரியவில்லை
போகாத இடங்கள் இல்லை மறுபடியும்
பார்ப்போமா தெரியவில்லை
எனக்குள் நான் புரட்டி பாக்காத
சில பக்கங்கள்
என்னை நான் புதுசா உணர்ந்த
சில தருணங்கள்
பள்ளி காலத்து நட்பாய் - எதையும்
எதிபார்க்காத நண்பர்கள்
என்ன சொல்ல???
ம்... ம்... ம்...
................................
................................
எல்லாத்துக்கும் நன்றி.
என் நட்பே ...
என்னை கொஞ்சம்
உன்னில் விட்டுச்செல்கிறேன்
என் கண்கொண்டும் காணு.
Wednesday, February 16, 2011
Monday, February 14, 2011
உயிர் வாழ வழியிருக்கா ?
ஓடி பிடுச்சு வெளையாடி
விழுந்து உராய்ந்த புண்ணுக்கு
எச்சிமண்ண உனக்கு தடவுனப்ப
கொஞ்சம் மனசும் சேர்ந்து வந்திருச்சு
ஊர்க்கருப்புக்கு யாரோ ஒடச்ச
செதறு தேங்காசில்லுல ஒட்டுனமண்
ஊதி உனக்கு கொடுத்தப்ப
கொஞ்சம் உசிரு ஒட்டிகிட்டு வந்திருச்சு
கஞ்சி காச்சி வெளையாண்ட
கதவு இல்லாத வீட்டுக்குள்ள
ஒன் காலடித்தடம் பதிச்சப்ப
கொஞ்சம் உறவும் கூட வந்திருச்சு
சாமி ஊர்சுத்தி வந்தப்ப
மாவிளக்கு வெளுச்சத்துல மங்கலா
ஒன் மொகம் பாத்தப்ப
கொஞ்சம் கிறுக்கும் பிடுச்சு போச்சு
பச்சஓல இடுக்கு வழி
ஒன் கண்ண பாத்தப்ப
மிச்சம் மிதம் இருந்த
கொஞ்சம் நஞ்சம் உசிரும் போயிருச்சு
உயிர் வாழ வழியிருக்கா ?
நீ வந்துசேர மனமிருக்கா ?
வெறும் கூடுதான் இங்கிருக்கு
கொஞ்சம் கொஞ்சமா போனதெல்லாம்
கொண்டு வந்து சேப்பியா ?
Thursday, February 10, 2011
அன்பிருக்கா இல்லையா ?
ஆண்: கண்டும் காணாம
பாசாங்கு செய்யுற
பெண்: உனை காண உன்தெருக்கு
வந்தும்மா என்னை புரியல
ஆண்: பார்த்தும் பாக்காம
தவிக்க வைக்கிற
பெண்: நீ இருக்கும் இடமெல்லாம்
வந்தும்மா அறிய முடியல
ஆண்: ஓரக்கண்ணால் பார்த்து
உயிர எடுக்குற
பெண்: கண்சாடை காட்டியும்
அத படிக்க தெரியல
ஆண்: கவனத்த ஈர்த்து
கவர்ந்து கொல்லுற
பெண்: நீ பாக்குறப்போ கொளந்தைய
கொஞ்சினேன் அதுகூட புரியல
ஆண்: அன்பிருக்கா இல்லையா
அறிய முடியல
பெண்: உங்கம்மாவ அத்தேன்னு
கூப்பிட்டும்மா அன்பு புரியல
வேண்டுகோள்: இந்த கவிதையில் வருவது போல் பெண்கள் எப்ப அடுத்த நிலைக்கு போனார்கள் என்று பாவம் இந்த ஆண்களால் கண்டுபிடக்க முடிவதில்லை. பெண்களே தயவுசெய்து வரும் காதலர் தினத்தில் ஆவது கொஞ்சம் புரியும்படி சொல்லுங்கள்.
Subscribe to:
Posts (Atom)






