வாசகர் வட்டம்

வணக்கம். இங்கு பயணபட்டதற்கு நன்றி. உங்கள் சுவடை பதித்துவிட்டுச் செல்லவும்.

Sunday, March 6, 2016

குற்றப்பரம்பரை ஒரு பார்வை

குற்றப்பரம்பரையில் இருந்து முழுதும் மீழாதா பயணத்தின் மிச்சம். 
ஆம்... அதன் பாதிப்பில் இருந்து வெளிவராமல் ஒரு பதிவு.

வேல ராமமூர்த்தியை மதயானைக்குட்டம் பிரஸ் மீட் யு ட்யூப்-ல்  பார்த்தேன். அங்கு குற்றப்பரம்பரை குறித்த கேள்வி வந்தது. படிக்க வேண்டும் என்று ஆர்வம் வந்தது. நான் அமெரிக்காவில் இருந்ததால் டிஜிட்டல் வேர்சன் கிடைக்கவில்லை. 

நான் குறிப்பிட்ட எழுத்தாளர்கள் மட்டுமே படித்திருக்கிறேன். படிப்பது குறைந்து விட்டது காரணம் வேலைப்பளு என்று நினைத்துக்கொண்டேன். அது உண்மையில்லை. 

விடுமுறைக்கு ஊருக்கு போனபோது வேல ராமமூர்த்தி அய்யாவின் பட்டது யானை, குற்றப்பரம்பரை தேடித்தேடி வாங்கினேன். பட்டத்துயானை விமானத்திலே படிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன்.

ரனசிங்கம் மாயழகி முழுவதும் என்னை ஈர்த்துக்கொண்டனர். உண்மையில் துரைசிங்கம் திரும்பி வருவான் நம்ப ஆரம்பித்துவிட்டேன். 

ஒரு நாள் இடைவெளிவிட்டு குற்றப்பரம்பரை ஆரம்பித்தேன். நானும் வெய்யன்னவின் கூட்டதில் ஒருவனாகிப்போனேன். என் கிராமம் மேற்கு தொடர்ச்சி அருகில் உள்ள கடைசி ஊர். கதையில் வரும் இடங்கள் எங்க ஊரையும் என் மக்களை கண்முன் கொண்டு வந்தது.

கூழனி கிழவி எங்க அப்பத்தாவை ஞாபகப் படுத்தின்னால்.
எங்க ஊர் கம்மாயும் ஊரனியும் கண்முன் வந்து போனது.
நரிவேலும் வையாபுரியும் என் ஊரின் மக்களாக தெரிந்தார்கள்.

அன்னமயிலை காதலித்தேன். சிட்டு என் பள்ளிபருவத்து சிட்டுகளை நினைவு படுத்தியது.

பள்ளத்தாக்கு ஏனோ சம்மந்தமே இல்லாமல் grand canyon (http://grandcanyon.com/) என் நினைவில் வந்து போனது. அது வேல அய்யாவின் வெற்றியாகவே கருதுகிறேன்.

கெடவெட்டு, கறிச்சோறு, பட்டியகல்லு, ஒலவுகட்டி எல்லாம் ஒத்தயடி பதை புழுதியாக என்னோடு ஒட்டிக்கொண்டது. சிட்டுபோல் ஊரனியில் குளித்தாலும் போகவில்லை. அது புழுதி இல்லை என் ரத்தம் என்று தெரிந்தது.

என் மண்ணை விட்டு வெளியே வந்த சேதுவாக புழுங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். 

தென்மாவட்டத்தில் உள்ள எல்லோரும் படிக்கவேண்டிய பாடமாக பார்க்கிறேன்.

குற்றப்பரம்பரை திரையில் காண காத்திருக்கிறேன். 

வேலா அய்யாவின்  குருதி ஆட்டம் புத்தகம் முடித்து வெளியட காத்திருக்கிறேன்.

Tuesday, December 1, 2015

விதை நெல் - நெல் ஒன்று.

கல்யாணம் கட்டிட்டு நீ பள்ளிக்கூடம் போகலாமா? வாத்தியார் எதுவும் சொல்லுவாங்கலா? என்றாள் என் ஆத்தா.

ஆத்தா நான் படிக்கிறது பள்ளிக்கூடம் இல்ல கல்லூரி.

ஏதோ ஒன்னு... ஓஞ்சோட்டு பசங்க எல்லாம் கல்யாணம் முடுச்சுடாங்க. நீ எப்ப படிப்பு முடிச்சு..... கல்யாணம் கட்டி... நாங்க எப்ப பேரன் பேத்திய தூக்கி கொஞ்சுறது... சொல்லிக்கொண்டே பருத்திமாறை ஒடித்து விறகு அடுப்புக்குள் தினித்தாள்.

ஆத்தா உனக்கு எது பிரச்சனை நான் கல்யாணம் முடிக்குறதா? இல்ல நீ பேரன் பேத்திய கொஞ்சுறதா?

எனக்கும் வயசாகுது.... முன்ன மாதரி அலைய முடியல... முடிக்காமல் ஊதுகுழ்ழாள் அடுப்பை ஊதினாள்.

ஒனக்கு வீட்டு வேலை செய்ய ஒரு ஆள் வேணும் அப்படித்தான?

அப்படி இல்லடா. கூடமாட ஒத்தாசைக்கு ஒரு ஆள் இருந்தா நல்லது தான சொல்லிக்கொண்டே மூடியிருந்த  தட்டில் ஒட்டியிருந்த பருக்கையை நசுக்கி சோறு வெந்து விட்டதா என்று பார்த்தாள்.

நல்லா ஞாபகம் வச்சுக்க எனக்கு கல்யாணம் முடிச்சா அவ இந்த ஊரல இருக்க மாட்டா அப்பறம் எப்படி உனக்கு ஒத்தாசையா இருப்பா?

இங்க இல்லாம எங்கடா போகப்போறா?

இல்ல ஆத்தா என்னோட படிப்புக்கு மெட்ராஸ்ல தான் வேலை கிடைக்கும்.

அம்முட்டு தூரமெல்லா வேணாம்பா... இங்கேயே பக்கத்துல வாத்தியார் வேல பாத்துக்கிட்டு எங்க கூடவே இருப்பா...

இல்லாத்தா நான் படிக்கிற computer பாடம் பள்ளிக்கூடம் வரைக்கும் இன்னும் வரல. அப்படி வந்து அந்த பாடத்துக்கு வாத்தியார்  வேலை வர இன்னும் நாலு அஞ்சு வருசமாகும்.

வடக்குபட்டி அத்தமகன் கூட மெட்ராஸ்ல தான் இருக்காம். உங்க அப்பா கிட்ட சொல்லி விலாசம் வாங்கி கடிதாசி போட்டு கேளு? என்றவாறு அறுகாமனையில் கத்தரிக்காயை கொழம்புக்கு அரிந்தாள்.

யாரு?

அதான்டா ஒங்க அப்பாவோட ஒன்னுவிட்ட தங்கச்சி மகன்.

அந்த மாமாவ நான் இரண்டு மூனு தடவதான் பாத்தே இருப்பேன். இப்ப நமக்கு வேணும் போது பேசுனா நல்லாவா இருக்கும். 

அந்த தம்பி அப்படி எல்லாம் நெனைக்காது. நீ போனா சந்தோஷப்படத்தான் செய்யும் சொல்லிக்கிட்டே கொழம்பை கூட்டி மற்றொரு அடுப்பில் வேகவைத்தாள்.

அந்த அத்தை நாம ஊருக்கு வரும்போது நம்ம சித்தப்பா வீட்டுக்கு தான் வருவாங்க நம்ம வீட்டுக்கு வந்ததே இல்ல...

அதெல்லாம் இல்ல நேத்துக்கூட நம்ம தோட்டத்துக்கு வந்தாங்க.... கடலை கூட கொடுத்து விட்டேன்.

நான் வேணுமுன்னா மாமாவே போய் பாக்கவா...

யாருடா ?

உங்க அண்ணன் பையன் சொல்லிவிட்டு ஏன்டா சொன்னோம் என்று ஆகிவிட்டது...

ஆத்தா ஒன்றும் சொல்லவில்லை.  நானும் அமைதியாக இருந்தேன்.

அவள் சேலையால் கண்ணை துடைத்தாள்... அழுகிறாள்...

அங்கிருக்க மனமில்லாது மெதுவாக அங்கிருந்து நகர்ந்தேன்.

ஏன் அழுதாள் ? வரும் வாரங்களில் தொடரும்

Tuesday, April 7, 2015

நீரும் வேரும்

வேறு வேறு
நீரும் வேரும்
தூரமாய் நீ
நீர் தேடும் வேராய் நான்.

Sunday, September 7, 2014

மாற்றுப்பாதை

மலைபாதை எப்போதும் அழகே
மாற்றுப்பாதைக்கு மனம் ஏங்க
இடையில் மெல்ல ஊர்ந்து
குறுக்கு வழி நகர்ந்தால்
காடு கருப்புநிற காடு
மூச்சுமுட்ட கண்கள் மூடி
மடலின் பின்னே இளைப்பறி
சமவெளியில் தடம் பதித்து
மெல்ல கடந்த இதழ்கள்
இதழ்களில் சிக்கி தவித்து
இடம் பெயராமல் அங்கே நின்றது.

Saturday, September 6, 2014

பம்பர பெண்கள்

அழகு அழகாய் பம்பரம் 
இறுக்கி சுற்றி சுற்றி வந்தது 
சாட்டை.

சுழற்றி விட்டதில் 
சுற்றி தலைகுனிந்து விழுந்தது 
பம்பரம்.

பம்பரம் பார்த்து சிரித்து
கேலி பழி சொன்னது
வேடிக்கை பார்த்த
கூட்டம்.

கலர் கலராய் வேறு பம்பரம்
சுற்றி சுழற்றி விட்டது
அதே சாட்டை.

அடுத்த அடுத்த பம்பரம்
வேறு வேறாய் பழி கேலி
பம்பரத்தின் மீது.

கேலி பழி பாதிப்பதில்லை எப்போதும்
சாட்டைகளை
ஆண்களை போல்.